Wat zullen anderen van me vinden als..?

Kennen we niet allemaal deze gedachte? Wat houdt dit ons weg van diepgaand geluk. Ik was dan ook super blij dat een cursist na mijn retraite “Ik mag er zijn”  zei: “Het kan me niets meer schelen wat iemand van me vindt” en een ander zei: “dankzij jou durf ik mijn stem te laten horen”.

Ik hoor regelmatig van mensen dat ze mij vrijgevochten noemen, omdat ik dingen doe die niet regulier zijn. Voor mij geldt dat ik dingen durf als ik in mijn kracht sta. Klank is voor mij een middel om in mijn kracht te zijn. Mijn intuitie of verlangen spreekt dan zo duidelijk tegen me dat ik gek zou zijn of dat het zelf respectloos naar mezelf zou zijn, als ik het niet zou doen! Mijn intuïtie volgen is dan de enige manier om trouw te zijn aan mezelf.

Wat doen we onszelf vaak te kort. En daarmee eigenlijk ook de ander, want je geeft de ander niet jouw hoogste zelf. Terwijl het omwille van de mening van de ander is, dat we onszelf te kort doen.

Hoe vrijgevochten ik ook ben, er zijn altijd lagen. Lagen waarin ik trouw aan mezelf ben en lagen waarin ik dit nog niet doe. Na een prachtige zomer vol healing en zelfonderzoek, zijn dat er in elk geval een stuk minder, want die cursisten hebben me geraakt met hun zelfbevrijding.

Voor wie het nog niet weet, mijn instrumenten praten tegen mij.  Zo hoor ik welk instrument ik tijdens een healing mag pakken en waar ik ze op het lichaam mag plaatsen, zodat ze daar spanning kunnen wegnemen en healing kunnen brengen.

Na de tweede retraite van “Ik mag er zijn” ging ik door naar Lorelei, vrouwen festival. Tijdens het festival sjouwde ik niet de hele tijd met mijn instrumenten. Toch voelde ik sterk de behoefte om mijn gongdrum overal mee naar toe te nemen. Maar dat deed ik niet uit angst dat ik hem zou beschadigen. Hoe langer ik mijn behoefte negeerde hoe duidelijker me werd dat de trommel tegen me praatte dat hij mee wilde. Telepatisch (over afstand) praatte ik terug dat ik hem wilde beschermen in de tas.

Eenmaal aangekomen bij een ceremonie van Carola Esparza riep mijn drum me met veel daadkracht: “Ik wil hierbij zijn! Kom me nu ophalen!”. Wow dit had ik nog nooit meegemaakt.  Vooruit daar ging ik mijn drum halen. Eenmaal weer terug vroeg Carola alle drummers om vooraan te komen staan. Wow ik ga nog echt drummen hier! Ik dacht dat de drum er gewoon bij wilde zijn. Het was een fantastische ervaring.

ViaKlank Lorelei

De volgende ochtend ging ik mijn gongdrum opwarmen bij het heilige vuur, een plek van stilte, was mij verteld. Ik voelde enorm de behoefte om hier ook mijn stem bij te laten klinken, maar dan zou ik de andere mensen die mediteren tot last zijn, was mijn eerste reactiepatroon. Maar ik voelde nog eens, dat ik mij mocht afstemmen op de spirit van het vuur en dit mocht verklanken. Achteraf kwamen de mensen me bedanken dat het zo waardevol was voor het proces waarin ze zaten. Toen mijn drum me duidelijk maakte dat hij overal waar ik naar toe zou gaan dit weekend erbij wilde zijn, heb ik daar gehoor aan gegeven. En wat heeft het me veel gebracht.

Mijn eerste gedachte was, wat zullen mensen wel niet van me denken als ik de hele tijd met mijn drum loop? Maar het pakte anders uit. Als ik van het ene naar het andere terrein liep en dus ook maar op mijn gongdrum sloeg, kreeg ik daardoor veel contact met alle voorbij passerende mensen. Zij waren onder de indruk van deze drum, zij verwonderden zich over het geluid en het fijne gevoel dat het hun bracht. Ditzelfde proces zag ik ook bij mensen gebeuren wanneer zij de twee uitzonderlijke danseressen zagen die in de mooiste kostuums over het terrein rond dansten.  Dit was dan blijkbaar mijn taak, om voorbijgangers diep te raken en hen te laten verwonderen.

Zelf genoot ik er ook van om mijn drum zo dichtbij me te hebben. Mijn drum voelt aan als mijn vriend. Wat jammer eigenlijk besefte ik me, dat ik mijn drum in het dagelijks leven niet mee kan nemen. Mensen zullen me zien aankomen…. Voor we het weten is daar weer die beperkende gedachte.

Voordat ik deze zomer naar Sadhaka vertrok had ik al de stap genomen om in het park voor mijn huis, dagelijks in verbinding te gaan met de enorm krachtige bomen die daar staan. Ik was niet meer van plan om daarvoor helemaal naar het bos te gaan. Het hielp mij om tegen mezelf te zeggen: “Wie is hier nu normaal? Zij die de verbinding met zichzelf compleet verloren zijn of ik die in het stadspark met de bomen in verbinding ga? Laat ieder doen wat goed voelt.”

Eenmaal thuis van Lorelei merkte ik dat ik de verbinding met de drum wilde behouden. Dagelijks neem ik nu mijn gongdrum mee naar het park. Ik drum en dank Moeder Aarde, het water, het vuur en de lucht. Elke dag sinds ik thuis ben heb ik in mijn dagelijks leven stappen gezet die ik al langer wilde doen, maar niet durfde. Dit werkt enorm motiverend! Vandaag was daar de volgende stap, dat ik het park ook vol volume een stem geef aan Moeder Natuur.

Wat is het waar jij behoefte aan hebt, maar niet durft? Laat het weten via het reactieveld hieronder. Vanuit mijn kijk is het belangrijk om in je kracht te staan, gecentreerd tussen Moeder Aarde en het universum. Je te laten dragen, te ontspannen en te vertrouwen, in verbinding zijn met al wat is. Mijn middel is ViaKlank. Let maar eens op, tot welke beweging jij dan komt..

Wat is het dat jij wel hebt gedurfd na een sessie klankontspanning? Dat is ook super om hieronder te delen!

Nu ook in Nederland
Vanwege het succes van de retraite “Ik mag er zijn” zal ik deze als een cursus ook in Nederland gaan geven. Afhankelijk van wat jullie willen, een driedaagse of verdeeld over verschillende losse dagen of avonden met een aantal weken er tussen. Heb je hier interesse in? Laat me dan jouw voorkeur weten.

Cabalonga

Cabalonga

Elkaar masseren met de Cabalonga
Vanwege het succes van de verkoop van de Cabalonga organiseer ik vanaf heden een Cabalonga massage middag-of avond. Op deze manier kun je kennismaken met het werken met klank en zelf kunt ervaren hoe leuk het is om een klankmassage te geven en hoe fijn het is om dit te ontvangen. Bij een Cabalonga massage ervaar je niet alleen het geluid maar ook de liefdevolle aanraking van dit fijne instrument. De komende twee data zijn op 17 september om 11.00 in Tilburg en op 28 september om 20.00 in Zwijndrecht, met een open inschrijving. Deze verwennerij middag of avond kan ook georganiseerd worden voor een besloten groep, zoals met je vrienden.

In liefde en licht,

Ernestine van de Pol

IMG-20160810-WA0000

Andere manieren om te werken met Ernestine:

Contact met Ernestine

Ik wil graag vrijblijvend contact opnemen>>
Klik hier om mij op de Facebook te bezoeken.
Blijf op de hoogte van activiteiten door je aan te melden voor mijn gratis online cursus Bewust creëren en mijn nieuwsbrief te ontvangen.

 

2 gedachten over “Wat zullen anderen van me vinden als..?

  1. Wat mooi Ernestine wat je schreef en wat je durft te doen in het park.
    Ben eigenlijk wel heel benieuwd naar alle mooie ontmoetingen en reacties die je hierdoor mag ontvangen in het park, wil je daar iets over delen?

    lieve groetjes van Karin

    • Lieve Karin.
      In het park heb ik nog weinig contacten gehad, behalve een jongetje dat nieuwsgierig was. De drum herinnert je aan de hartslag van de Aarde. Het drumt een weten in je wakker, dat alles sacred is, jijzelf en alles om je heen.
      Het is prachtig om een bijdrage te leveren in het wakker schudden van dit besef. En in de lichaamstaal van de ander te zien dat dit gevoeld wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *